Tytuł X – PRZEDAWNIENIE (197-199)
Kan. 197 – Przedawnienie jako sposób nabycia lub utraty prawa subiektywnego jak również uwolnienia się od obowiązków, Kościół przyjmuje takie, jakie jest w ustawodawstwie cywilnym danego kraju, z zachowaniem wyjątków ustanowionych w kanonach tego Kodeksu.
Kan. 198 – Przedawnienie jest ważne, jeśli opiera się na dobrej wierze, nie tylko na początku, lecz przez cały przeciąg czasu wymagany do zaistnienia przedawnienia, z zachowaniem przepisu kan. 1362.
Kan. 199 – Nie podlegają przedawnieniu:
1° prawa i obowiązki wynikające z prawa Bożego naturalnego lub pozytywnego;
2° uprawnienia, które można uzyskać jedynie na mocy apostolskiego przywileju;
3° prawa i obowiązki dotyczące bezpośrednio duchowego życia wiernych;
4° ustalone i niewątpliwe granice okręgów kościelnych;
5° stypendia i zobowiązania mszalne;
6° powierzenie urzędu kościelnego, którego wykonywanie zgodnie z przepisami prawa wymaga święceń;
7° prawo wizytacji i obowiązek posłuszeństwa, tak by wierni nie mogli być wizytowani przez żadną władzę kościelną i nie podlegali już żadnej władzy.
Tytuł XI – OBLICZANIE CZASU (200-203)
Kan. 200 – Jeśli prawo czegoś innego wyraźnie nie zastrzega, czas należy liczyć zgodnie z postanowieniami kanonów, które następują.
Kan. 201 -
§ 1. Czas ciągły należy rozumieć jako niedopuszczający żadnej przerwy.
§ 2. Czas użyteczny należy rozumieć, że wykonującemu lub dochodzącemu swego prawa tak przysługuje, iż dla nie wiedzącego albo nie mogącego działać nie płynie.
Kan. 202 -
§ 1. Dzień w prawie oznacza stały czasokres obejmujący 24 kolejno liczone godziny i zaczyna się od północy, chyba że inaczej wyraźnie zastrzeżono. Tydzień to okres 7 dni, miesiąc okres 30 dni, a rok 365 dni, chyba że miesiąc i rok poleca się brać zgodnie z kalendarzem.
§ 2. Jeżeli czas jest ciągły, miesiąc i rok należy zawsze liczyć zgodnie z kalendarzem.
Kan. 203 -
§ 1. Pierwszego dnia nie wlicza się do terminu, chyba że jego początek zbiega się z początkiem dnia, albo prawo wyraźnie coś innego zastrzega.
§ 2. Jeżeli czegoś innego nie postanowiono, ostatni dzień wlicza się do terminu, który – jeśli czas obejmuje jeden lub więcej miesięcy albo lat, jeden lub kilka tygodni – kończy się po upływie ostatniego dnia tej samej daty, albo jeżeli miesiąc nie ma dnia o tej dacie, po upływie ostatniego dnia miesiąca.